به گزارش سلامت نیوز، نوروز، نامی آشنا و نویدبخش، ریشه در قلب تاریخ و فرهنگ ما دارد. هر سال، با رویش طبیعت و شکوفه‌های بهاری، امید و سرزندگی را به جان‌های ما هدیه می‌کرد. اما نوروز امسال، با هاله ای از اندوه و دل‌نگرانی، با جنگ در هم‌سایگی و دغدغه‌های فراوان، متفاوت‌تر از همیشه است.

امسال، در آستانه‌ی تحویل سال، سفره‌ی هفت‌سین ما با رنگ‌های غم و اندوه نیز آراسته شده است. دل‌هایی هستند که در سوگ عزیزان خود، نوروزی ندارند و در غم از دست‌دادگان، عزاداری می‌کنند. این دل‌ها را باید در آغوش گرفت، به آن‌ها احترام گذاشت و به آنان فهماند که تنها نیستند. فراموش نکنیم که همدلی، مرهمی است بر زخم‌های جان‌های شکسته.

اما در کنار این غم و اندوه، هنوز هم کورسوی امید در دل‌ها زنده است. کسانی هستند که با وجود تمام سختی‌ها و نگرانی‌ها، می‌خواهند نوروز را جشن بگیرند، با خانواده و دوستان خود به شادی بنشینند و لحظاتی خوش را تجربه کنند. اینان را نیز نباید سرزنش کرد، چرا که شادی و امید، از نیازهای اساسی انسان است. تنوع در این احساسات، نشان‌دهنده‌ی غنای جامعه‌ی ماست.

جامعه‌ی ما، مجموعه‌ای از آدم‌ها با دیدگاه‌ها، علایق و تجربه‌های متفاوت است. برای آنکه بتوانیم در کنار یکدیگر زندگی مسالمت‌آمیزی داشته باشیم، باید یکدیگر را با تمام توانمندی‌ها و ضعف‌ها، با تمام شادی‌ها و غم‌ها، بپذیریم. باید یاد بگیریم که به تفکرات و سلایق یکدیگر احترام بگذاریم و با همدلی و درک متقابل، پلی از صمیمیت و دوستی بنا کنیم.

این روزها، بیش از هر زمان دیگری، به همدلی و درک متقابل نیاز داریم. باید به یاد داشته باشیم که ما همه در یک قایق نشسته‌ایم و سرنوشت‌مان به هم گره خورده است. اگر یکی از ما غمگین باشد، همه ما غمگین خواهیم بود. اگر یکی از ما خوشحال باشد، شادی‌اش به قلب‌های همه‌ی ما سرایت می‌کند.

نوروز امسال، یادآور این حقیقت است که حتی در تاریک‌ترین لحظات، باز هم می‌توان نور امید را در دل خود زنده نگه داشت. نوروز، فرصتی است برای تجدید عهد با خود و با یکدیگر، برای بخشش و آشتی، و برای آغاز دوباره.

باشد که سال پیش رو، سالی سرشار از صلح، آرامش و بهاری بهاری باشد. سالی که در آن، غم‌ها به شادی تبدیل شوند، زخم‌ها التیام یابند و ملت ایران، با سربلندی و عظمت همیشگی، به زندگی خوب خود ادامه دهد.

به امید فردایی روشن‌تر و بهاری دل‌انگیز برای همه‌ی ایرانیان.